شعر انتظار امام زمان؛ دلتنگیای که درمان میشود:
مطالعات عصبشناختی نشان میدهد انتظار یک رهاییبخش، مسیرهای پاداش مغز را دقیقاً مثل انتظار برای یک دیدار عاشقانه فعال میکند. پدیدهای به نام «سوگیری خوشبینی موعودباورانه» باعث میشود افراد نه تنها رنج را بهتر تحمل کنند، بلکه معنای عمیقتری در بحرانها بیابند. جالب اینجاست که در تمام فرهنگها، اسطوره «منجی غایب» همزمان یک مسکن جمعی و یک موتور محرک تغییر است. آیا جامعهای که منتظر است، ناخودآگاه منجی را در درون خود میسازد؟
راهکار:
انتظار از نگاه روانشناسی فقط یک خلأ نیست، یک تمرین عمیق امید است. مغز ما هنگام انتظارِ یک اتفاق خوب، دوپامین ترشح میکند؛ اما وقتی این انتظار با عشق گره بخورد، تبدیل به نوعی مراقبه فعال میشود که تابآوری را بالا میبرد. پس هر بار «آقا برگرد» گفتن، در واقع تمرینی برای زنده نگه داشتن عمیقترین انگیزه انسانی است.