رسم ایرانی لباس عزا

حلول ماه ربیع‌الاول و دعای لباس فرج امام عصر:

در مردم‌شناسی، تعویض لباس پس از سوگواری یک «آیین گذار» محسوب می‌شود؛ چون لباس به‌مثابه پوست دوم، پایان هویت سوگوار را تثبیت می‌کند. جالب‌تر آنکه در روان‌شناسی شناختی، پدیده «شناختِ پوشیده» می‌گوید لباس نو فقط ظاهر نیست، بلکه حال درونی و حتی حس کنترل بر زندگی را تغییر می‌دهد. در ایران قدیم، هدیه‌دادن «پیراهن مراد» بعد از عزا دقیقاً همین کارکرد را داشته است. حالا اگر لباس تقوا را به‌مثابه یک تن‌پوش روانی ببینیم، آیا جنس آن از «پرهیز» است یا از «آگاهی»؟

راهکار:

این سنتِ لباس نو، در واقع یک «آیین گذار» است؛ جامعه با تغییر پوشش، مجوز روانی برای بازگشت به زندگی عادی را صادر می‌کند. دعای شما هم از همین منطق پیروی می‌کند: تن‌پوشِ فرج برای امام، تن‌پوشِ تقوا برای خودمان.