امید به آینده: بالاخره خوب میشود:
پدیدهای به نام «سوگیری خوشبینی» (Optimism Bias) در علم روانشناسی نشان میدهد که مغز ما به طور طبیعی آینده را بهتر از آنچه هست تصور میکند. حدود ۸۰٪ مردم این سوگیری را دارند – حتی وقتی بدانند احتمال شکست بالاست. نکته شگفتانگیز: افراد مبتلا به افسردگی خفیف معمولاً این سوگیری را ندارند و جهان را واقعبینانهتر میبینند. اما همین خوشبینی غیرواقعی، موتور محرک بقا و تلاش است. سوال: آیا حاضریم واقعبینی را فدای انگیزه کنیم؟
راهکار:
این جمله مثل یک مانترای درونی عمل میکند. برای ملموستر شدن، میتوانی هر بار که آن را تکرار میکنی، یک قدم کوچک و مشخص برای رسیدن به آن «خوب شدن» برداری. مثلاً: «امروز یک تماس میگیرم، یک صفحه مینویسم، یا یک دقیقه نفس عمیق میکشم.» آن وقت خنده واقعیتر میشود.