بی حس شدن

لبخند زدن عادت شده نه حس واقعی:

همه چیز هست، حسش نیست: وقتی همه داری ولی خالی هستی:

در علوم اعصاب به این پدیده «آنهدونیا» می‌گویند: ناتوانی در لذت بردن، حتی وقتی همهٔ محرک‌های بیرونی فراهم‌اند. مقصر اصلی معمولاً دوپامین نیست، بلکه فروپاشی سیستم «خطای پیش‌بینی» در مغز است. مغز شما همه چیز را نقشه‌برداری کرده و غافلگیری صفر می‌شود، پس پاداش هم صفر می‌شود. به زبان ساده، این «حس» گم نشده، بلکه مغزتان قفلِ تازگی را زده است. آیا حس گمشده را در بی‌نظمی‌های کوچک جستجو کرده‌اید؟

راهکار:

گاهی نبود حس، نشانهٔ تهی شدن نیست، بلکه خبر از ورود به یک مرحلهٔ گذار می‌دهد؛ درست مثل پیله‌ای که کرم ابریشم در آن بی‌حس می‌شود تا چیزی تازه سر برآورد. ملالِ بی‌حسی امروز می‌تواند پوستهٔ یک خواستِ عمیق‌تر باشد که هنوز نامش را نمی‌دانی.

بی حسی کامل از کل وجود:

صبر بیش از حد حس و ذوق را از بین میبرد:

بی حسی عاطفی؛ وقتی احساسات خاموش می‌شوند:

در روانشناسی، بی‌حسی عاطفی اغلب مرحله «فروپاشی» پس از یک ضربه شدید است. مغز، برای جلوگیری از فروپاشی کامل، مدارهای احساسی را موقتاً قطع می‌کند. جالب اینجاست که این حالت، برخلاف ظاهر منفعلش، یک عمل فوق‌العاده فعال و محافظتی مغز است. آیا تا به حال این بی‌حسی را به عنوان یک قابلیت شگفت‌انگیز ذهن دیده‌اید؟

راهکار:

این حس بی‌حسی می‌تواند نشانه یک مکانیسم دفاعی روانی به نام «فروپاشی» باشد؛ زمانی که سیستم عصبی برای محافظت از شما در برابر طوفان احساسات، به طور موقت خاموش می‌شود. به جای جنگیدن با آن، سعی کن آن را به عنوان یک علامت هشدار از طرف ذهنت ببینی که می‌گوید: «اینجا نیاز به استراحت و پردازش آرام است».