چرخه تکراری قدرنشناسی در رابطه:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «بیارزشسازی دیگران» در افراد با سبک دلبستگی ناایمن-اجتنابی وجود دارد؛ آنها برای فرار از صمیمیت واقعی، مدام شریک فعلی را تحقیر و شریکی خیالی را ایدهآلسازی میکنند. این یک خطای شناختی عمیق است که ریشه در ناتوانی در «ثبات شیء» دارد: یعنی نمیتوانند تصویر مثبت یک نفر را در غیابش حفظ کنند. پس هر بار با رفتن تازگی، آن طلای قبلی هم گم میشود. به همین دلیل است که تاریخ برایشان مدام تکرار میشود. چرا فکر میکنی این چرخه برای خودت هم آشناست؟
راهکار:
به این چرخه مثل یک بازی ویدیویی نگاه کن: تا وقتی مرحلهٔ فعلی را کامل نکنی، دوباره و دوباره با همان غول آخر روبرو میشوی، فقط با ظاهری متفاوت. شاید آن «دیگری»ها هم هر بار همان چهرهٔ قبلی باشند که نقاب عوض کردهاند.