چرا بعضی آدمها خوبی را نمیفهمند و به آن عادت میکنند؟:
«سازگاری لذتگرایانه» یعنی مغز انسان خیلی زود به هر چیز مثبتی — از جمله محبت و خوبی دیگران — عادت میکند و آن را به خط پایه تبدیل میکند. پژوهشهای روانشناسی اجتماعی نشان میدهد آدمها برای «زیان» دو برابر «سود» ارزش قائلاند؛ به همین دلیل معمولاً ارزش یک رابطهی خوب را فقط بعد از فقدانش درک میکنند، نه قبل از آن. پس بیتوجهیِ آنها به تو فقط یک نقص اخلاقی نیست؛ یک خطای شناختیِ جهانشمول است. سؤال این است: میشود با شکرگزاریِ آگاهانه این خطا را دور زد؟
راهکار:
این متن را از زاویهی بازگشت انرژی ببین: خوبیات یک سرمایهگذاری بود، نه بدهکاری. اگر طرف مقابل قدر ندانست، تو فقط از یک مسیر غلط خارج شدهای؛ آنجا برای کسی که با تو همفرکانس است نگه داشته شدهای.