عادت کردن به خوبی کسی یعنی باختن؟:
سازگاری عصبی یعنی هر محرک مثبتِ تکراری، پاسخ دوپامینیاش کم میشود؛ این همان «عادت» است. مغز برای بقا، خوبیِ در دسترس را به «خط زمینه» تبدیل میکند و فقط انحراف از آن را حس میکند. پژوهشها در «ناسپاسی سازشی» نشان میدهد زوجها معمولاً محبتهای روزمره را بعد از مدتی بیارزش میبینند، اما غیبت ناگهانیاش فعالسازیای شبیه تهدید جسمی ایجاد میکند. آیا باخت از جایی شروع میشود که خوبی دیگر «خبر» نیست؟
راهکار:
بازنویسی این جمله: آدمها به خوبیِ هم عادت میکنند؛ آنچه رابطه را میبازد، نادیدهگرفتن همان خوبیِ تکرارشونده است. بازتعریف «عادت» بهعنوان فرصتی برای دیدن دوباره، زاویهای تازه است.