نشانه‌های عشق واقعی؛ امنیت عاطفی و وفاداری بدون شرط:
در روانشناسی شناختی به این فهرستِ «هیچوقت»ها «کمال‌گرایی عاطفی» می‌گویند؛ مغز عاشق مدار پاداش را روشن و قشر ارزیاب خطا را کم‌فعال می‌کند، برای همین باورهای مطلق درباره معشوق طبیعی اما غیرواقعی‌اند. پژوهش‌های هلن فیشر می‌گوید عشق رمانتیک اولیه شبیه وسواس است، نه آرامش. اکسیتوسین پس از تعهد رفتار محافظتی را تقویت می‌کند، اما «هرگز ناراحت نکردن» در هیچ داده زیستی وجود ندارد؛ تعارض سالم اگر با ترمیم همراه شود صمیمیت را عمیق‌تر می‌کند.
راهکار:
این متن عشق را با فهرست «هرگزها» تعریف می‌کند؛ روانشناسی رابطه می‌گوید عشق سالم نه با صفرِ خطا، بلکه با ظرفیت ترمیم بعد از خطا شناخته می‌شود. نسخه واقعی‌ترش این است: کسی که دوستت دارد، ممکن است گاهی خسته شود یا اشتباه کند، اما انتخاب می‌کند بماند و جبران کند. این نگاه، امنیت را از کنترل به صمیمیت منتقل می‌کند.