امید به ملاقات در جهانی دیگر؛ جبران ناکامیها:
بر اساس نظریه «تفسیر چندجهانی» در فیزیک کوانتوم، هر تصمیمی که میگیریم جهان جدیدی خلق میکند. یعنی بینهایت نسخه از تو و او وجود دارد که در یکی از آنها حتماً همدیگر را ملاقات کردهاید. اما نکته عجیبتر: بعضی فیزیکدانان معتقدند این جهانها میتوانند روی هم تأثیر بگذارند؛ پس شاید آن ملاقات در همین لحظه دارد این جمله را شکل میدهد.
راهکار:
این جمله را میتوان به نظریه جهانهای موازی گره زد: در مکانیک کوانتومی، هر انتخاب یک شاخه جدید از واقعیت میسازد. پس شاید در بینهایت جهان، آن ملاقات نه فقط ممکن، بلکه حتمی است. سؤال اینجاست: کدام نسخه از ما واقعیتر است؟