نقش زمان در ترمیم رابطه و بهبودی:
مغز هنگام خواب، خاطرات دارای بار هیجانی را بدون حضور کامل کورتیزول بازپخش میکند و بهمرور نسخهی کمتنشتری از آن میسازد؛ به همین دلیل «گذر زمان» در واقع چندین چرخهی بازنویسی عصبی است. هر بار مرور خاطره هم آن را دستکاریشده ذخیره میکند، پس زمان نه زخم را پاک میکند، بلکه روایتش را تغییر میدهد.
راهکار:
زمان بهتنهایی هیچچیز را درست نمیکند؛ این تکرار تجربههای جدید در طول زمان است که مسیرهای عصبی تازه میسازد. شاید آنچه «زمان» مینامیم، فقط فرصتی برای انباشتهشدن همین لحظههای کوچکِ آگاهانه است، نه نیروی جادویی.