کاش میشد یادت را به آب سپرد: دلتنگی و رهایی از خاطرات:
مغز ما خاطرات را مثل فایلی حذفشدنی پاک نمیکند؛ هر بار که به خاطرهای فکر میکنیم، آن را بازنویسی و با احساسات تازه ترکیب میکنیم. به همین دلیل دردناکترین خاطرات هم با گذر زمان کمرنگ میشوند، اما هیچوقت کاملاً ناپدید نمیشوند. آیا اگر خاطرهای در بطری روی آب شناور باشد، امواج هیجانی آن را به ساحل ذهن برنمیگردانند؟
راهکار:
خاطره مثل بطری شناور است؛ نمیتوانی غرقش کنی، اما میتوانی بگذاری جریان زندگی با خودش ببردش. شاید همان شیشه، وقتی به تختهسنگی برخورد، شکست و نورش در مسیر تازهای بتابد.