چی رو فراموش کنم؛ درد عمیق بیخوابی بعد از دلتنگی:
درد عاطفی از نظر عصبی شبیه درد فیزیکی است؛ مطالعات تصویربرداری نشان میدهد رد شدن و سوگ، بخشهایی از مغز مانند قشر سینگولیت قدامی و اینسولا را فعال میکند که با درد جسمی مشترکاند. از طرفی خاطرات دارای بار هیجانی را آمیگدال مدام بازپخش میکند و هر بار مرور، مسیر عصبی را قویتر میکند. پس «فراموش کن» یک فرمان نیست؛ یک مسیر بازنویسی حافظه است.
راهکار:
این متن را میشود از زاویهی «حافظه به مثابه زخم باز» خواند؛ هر بار مرور خاطره، مغز آن را بازنویسی میکند. یعنی دستکم در تئوری، هر بار روایت کردن با واژههای تازه، نسخهی دردناک را کمرنگتر میکند. شاید نوشتن ادامهی همین سطرها با ضمیر دوم شخص، درد را از «من» به «تو» منتقل کند.