تیکه دار جدایی و قرص خواب:
طرد اجتماعی در fMRI همان نواحی درد جسمی مثل سینگولیت قدامی را فعال میکند؛ مغز «خواب با دیگری» را مثل یک زخم پردازش میکند. بدتر آنکه کمخوابی آمیگدال را تیزتر و کنترل پیشپیشانی را ضعیفتر میکند، پس قرص خواب فقط صحنه را تاریک میکند نه فیلم هیجانی را.
راهکار:
این جمله اعتراضی طنزآمیز به بیخوابی و نشخوار فکری بعد از جدایی است؛ «قرص خواب» اینجا استعاره از تلاش برای خاموش کردن ذهن است، نه راهحل. یک قدم خلاقانه: همین یک خط را به دو بیت کوتاه تبدیل کن تا حس تیکه و درد همزمان ماندگارتر شود.