آزار کلامی

زخم زبان و سوزش قلب اژدها:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد که طرد اجتماعی و شنیدن حرف‌های زننده، همان نواحی مغز را فعال می‌کند که در معرض درد فیزیکی فعال می‌شوند. یعنی کلمات واقعاً می‌توانند مثل دشنه دردناک باشند. سوال اینجاست: آیا این آگاهی می‌تواند به ما در مدیریت این نوع زخم‌ها کمک کند؟

راهکار:

اگر قلب مثل اژدها می‌سوزد، یعنی هنوز آتش درونش خاموش نشده. زخم زبان‌ها، یادآور قدرتی هستند که در توست.

حرف‌های تند مثل خونریزی داخلی:

حرف‌هایی که مثل چاقو می‌برند:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که آزار کلامی‌ همان نواحی از مغز را فعال می‌کند که درد فیزیکی را پردازش می‌کنند؛ یعنی کلمات واقعاً می‌توانند بسوزانند. جالب اینکه مغز حتی پس از پایان گفتگو، آن خاطره را مثل زخم باز نگه می‌دارد. آیا تا به حال فکر کرده‌اید چرا بعضی کلمات برای همیشه می‌مانند؟

راهکار:

گاهی حرف‌های تیز، بازتاب زخم‌های خود گوینده‌اند؛ عمقِ برش هر کلمه، گره‌خورده با زخم‌های ناگفتهٔ کسی است که آن را بر زبان می‌آورد.

قلب شیشه‌ای و حرفات مثل مین:

گاهی کلمات از چاقو تیزترند: