تاثیر کلمات بر زندگی

کلمات بیشتر از گلوله آدم میکشند؛ زخم زبان را جدی بگیریم:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد طرد اجتماعی و توهین کلامی همان مدارهای درد فیزیکی را در مغز فعال می‌کنند. کلمات آزاردهنده ضربان قلب و کورتیزول را بالا می‌برند و در طولانی‌مدت حتی حجم هیپوکامپ را کاهش می‌دهند. پس «کشتن» در اینجا استعاره نیست؛ مسیر عصبی زخم کلامی همان مسیر آسیب جسمی است. سؤال: چند واژه‌ی شنیده‌شده هنوز در گوشت و پوستتان زندگی می‌کند؟

راهکار:

برای ملموستر شدن این جمله، مثال بزن: «یک توهین در کودکی ممکن است تا سالها در اعتمادبهنفس آدم ماندگار شود.»

قدرت کشنده کلمات از دیدگاه چخوف:

قدرت مرگبار کلمات: زخم‌هایی که دیده نمی‌شوند:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد توهین‌های کلامی همان مدارهای درد فیزیکی در مغز (سیستم لیمبیک و قشر حسی) را فعال می‌کنند. آسیب عاطفی ناشی از کلمات می‌تواند از نظر فیزیولوژیکی واقعی و ماندگار باشد. آیا جامعه‌ای که بر «سخت‌گیری» تأکید دارد، هزینه‌های عصبی این زخم‌های نامرئی را محاسبه کرده است؟

راهکار:

برای گسترش این ایده، می‌توانید به آثار نویسندگانی مانند «برنه براون» در مورد آسیب‌پذیری یا مفهوم «زبان عشق» گری چپمن نگاهی بیندازید تا ببینید چگونه کلمات هم می‌کشند و هم زنده می‌کنند.