عشق مقدس و پرستش معشوق؛ تنها او شایسته ستایش بود:
در تاریخ، «عشق درباری» قرون وسطی معشوق را نه همسر، بلکه شبیه مریم مقدس میستود؛ روانشناسان امروز به آن «آرمانیسازی» میگویند. fMRI نشان داده عشق شدید و تجربه معنوی نواحی مشترکی مثل اینسولا و قشر سینگولیت قدامی را فعال میکنند. پس پرستش معشوق، شیمی مقدسسازی را در مغز روشن میکند. آیا این تقدیس، عشق را جاودانه میکند یا به بتوارگی میبرد؟
راهکار:
این جمله عشق را از جایگاه آسمانی به آیین شخصی میآورد؛ گویی هر عاشق، خدای خودش را میسازد. اگر این تعبیر را بسط بدهی، میتوانی بگویی «مقدس» نه در ذات معشوق، بلکه در نگاه عاشق متولد میشود. همین یک چرخش، متن را از تعریف عشق به کشف خودِ عاشق میبرد.