اعتراف به عشقی که در قلب میماند:
تحقیقات نوروساینس نشان داده وقتی کسی عمیقاً عشق میورزد، همان نواحی از مغز فعال میشود که در اعتیاد به مواد مخدر نقش دارند — دوپامین و اکسیتوسین طوفان میکنند و فرد را به «وابستگی شیمیایی» میکشانند. جالب اینجاست که همین مدارها بعد از جدایی هم مثل ترک اعتیاد عمل میکنند. پس این «ماندگار در قلب» صرفاً احساس نیست، یک واقعیت بیوشیمیایی سخت است. سوال: چه رازی باعث میشود بعضی عشقها هرگز از مدار مغز پاک نشوند؟
راهکار:
اگر این احساس را در یک رابطهٔ واقعی تجربه میکنی، شاید وقتش رسیده که آن را به شیوهای غیرمنتظره ابراز کنی؛ مثلاً با یک یادداشت دستنویس که در آن جزئیات لحظهای را که اولین بار قلبتان به هم گره خورد، بازگو کنی.