قانون بومرنگ: هر که رنجاند، خواهد رنجید:
این جمله در واقع اصل «علت و معلول معکوس» در روانشناسی اجتماعی را به تصویر می‌کشد: تحقیقات نشان داده مغز انسان هنگام رنجاندن دیگران، همان مدارهای عصبی درد فیزیکی را فعال می‌کند، اما با یک تفاوت کلیدی — ما معمولاً متوجه این درد خودساخته نمی‌شویم تا وقتی که ضربه‌ای مشابه از بیرون بخوریم. این پدیده «ناهماهنگی شناختی» نام دارد: ذهن ما برای توجیه رفتار خود، درد دیگران را کم‌اهمیت جلوه می‌دهد، اما وقتی خودمان قربانی می‌شویم، همان درد را چند برابر درک می‌کنیم. آیا تا به حال شده کسی را رنجانده‌ای و بعدها دقیقاً همان حس را از طرف شخص دیگری تجربه کرده‌ای؟
راهکار:
این جمله به قانون بومرنگ عاطفی اشاره دارد: هر عملی که از سر خشم یا بی‌توجهی انجام دهی، در لحظه‌ای غیرمنتظره به خودت برمی‌گردد. شاید بتوان آن را به «اثر پروانه‌ای در روابط انسانی» تعبیر کرد: یک رنجاندن کوچک، زنجیره‌ای از رنج‌های بزرگ را برای خودت رقم می‌زند.