مدت ها با امید ادامه دادم.. صبر کردم.. و لبخند زدم.. اما شاید امید هم واژه ای دروغین بود! :) این گردش دنیا.. لحظه ای بر مراد ما نرفت..... شاید قلب است؟ که در تاریکی بی انتها ،نقطه ای روشن و دور میبیند؟.. یا شاید هم نقطه ی روشن زندگی ما بعد از بستن چشم هایمان برای همیشه، پدیدار میشود؟؛)🥀
از دل کوچه گذشتم از میون جاده ی خیس این مسیر بدون برگشت که واسم هیچ آشنا نیست میخوام آرامش بگیرم من که تو غصه اسیرم حق من نیست مثل سایه توی تنهایی بمیرم️