دلخوری از نامردی؛ مرد واقعی کجاست؟:
پارادوکس قهرمانخواهی: مغز در بیاعتمادی بهجای ارزیابی رفتار، دنبال ناجی آرمانی میگردد؛ انتظار قهرمان، خطای ادراکی را بالا میبرد و هر ضعف کوچک را به نامردی تعبیر میکند. آنتیهیروها از همین شکاف زاده شدند. نامردی را میبینیم یا نبود قهرمان را؟
راهکار:
این متن با :)) ناامیدی را میشکند؛ شاید مسئله کمبود «مرد» نیست، ترس از این است که آرمانگرایی هر انسان معمولی را نامرد نشان دهد.