یکی از سوالای اساسی که همیشه توی ذهنم تکرار میشه همین بحث دل به دل راه داشتنه, یعنی واسم جالبه آیا همینطور که من از صبح به فکر کسی باشم تا شب اونم درحال فکر به منه؟ بقول اون افسانه ژاپنی که میگفت وقتی نمیتونید دست از فکر کردن به کسی بردارید اونم درحال فکر به شماست.نمیدونم اما اگه اینطور نباشه و فکر ما مشغول به خیال کسی باشه که کاملا از ما فارغ شده خیلی دنیای بی انصافیه و گمونم همینطورم هست...️
میدونی من آدم صفر و صدی هستم، یعنی یا برای یکی تا پای جونم هستم یا یه جوری نیستم که انگار هيچوقت نبودهام و این بستگی به خود آدما داره. هيچوقت نصفه و نیمه نیستم و آدمای نصفه نیمه هم توی زندگیم راه نمیدم. من آدم تکلیف روشنیم و از آدمای تکلیف روشن هم خوشم میآد.️