درد عشق یکطرفه؛ وقتی او عاشق دیگری است:
مغز انسان در عشق یکطرفه شبیه مغز معتاد عمل میکند: طرد متناوب و ابهام، ترشح دوپامین را تشدید میکند و فرد را در چرخهای از انتظار و پاداش ناقص نگه میدارد. پژوهشها نشان میدهد دسترسناپذیری عاطفی، جذابیت را بیشتر میکند. آیا این یک انتخاب ناخودآگاه برای فرار از صمیمیت واقعی است؟
راهکار:
در روانشناسی به این وضعیت «عشق یکطرفه» یا دلبستگی به فرد دستنیافتنی میگویند؛ جذابیت اغلب از ابهام و فاصله میآید، نه از خودِ آن شخص. بازتعریف این تجربه بهعنوان یک واکنش مغزی به طرد میتواند از سنگینی احساس گناه یا تحقیر کم کند.