قانون کارما در عشق: چرخه عشق یکطرفه:
جالب است بدانید که روانشناسان به این پدیده «نظریه برابری در روابط» میگویند: وقتی سرمایه عاطفی نامتوازن باشد، ذهن برای جبران، ارزش طرف مقابلمان را بیشتر تخمین میزند. این یک مکانیزم بقای قدیمی است نه مجازات کیهانی. به نظر شما آیا میتوان با آگاهی از این سوگیری، چرخه را شکست؟
راهکار:
این جمله یک چرخه روانی رو به تصویر میکشه: ما معمولاً کسی رو میخوایم که بهمون توجه نمیکنه چون ذهنمون 'ارزش چیزهای دست نیافتنی' رو بیشتر میبینه. شاید جالب باشه به جای دنبال کردن قانون کارما، به این فکر کنید که چطور جذب الگوهای ناآشنا میشیم و چطور میتونیم این الگو رو بشکنیم.