دوست داشتن بیآنکه داشته باشی:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «لیمرنس» وجود دارد: عشقی یکطرفه که مغز همان مواد شیمیایی عشق متقابل را ترشح میکند، حتی بدون دریافت پاسخ. در ادبیات عرفانی ایران، این نوع عشق نماد سلوک به سوی معشوق ازلی است که هرگز به وصال نمیرسد. آیا این عشق خالصتر است یا سرابی از نیاز؟
راهکار:
این بیت، عشق را از مالکیت جدا میکند. شاید بتوان آن را به عشق به یک ایده، هنر یا خاطره تعبیر کرد: عشقی که نیاز به تصاحب ندارد، بلکه در نبودن هم میماند.