کشش دوطرفه؛ شرط موفقیت در عشق:
مغز انسان برای درک جاذبه عاطفی از مکانیزم «آینههای عصبی» استفاده میکند؛ یعنی وقتی کسی به شما توجه نشان میدهد، همان مدارهای عصبی در شما فعال میشود. این یعنی یکطرفه بودن عشق از نظر نوروساینس تقریباً غیرممکن است مگر اینکه طرف مقابل احساساتش را سرکوب کند. سوال تیز: آیا عشق بدون بازخورد عصبی میتواند همچنان «عشق» نامیده شود یا بیشتر شبیه یک وسواس فکری است؟
راهکار:
این مصرع مثل آینهای است که قانون سوم نیوتن در عشق را نشان میدهد: هر تلاشی نیازمند عکسالعملی هماندازه از سوی مقابل است. اگر جاذبه نباشد، انرژی عاشق در خلأ هدر میرود.