عشق یک طرفه: اگر دلش با تو نباشه، مردنت هم بیفایده است:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که مغز در عشق نافرجام دقیقاً همان نواحی درد فیزیکی را فعال میکند. طرف مقابل که احساس متقابلی ندارد، این نشانهها را نمیبیند چون مغزش اصلاً رمزگشایی نمیکند. آیا این مکانیزم تکاملی ما را در دام اشتباه محاسباتی میاندازد؟
راهکار:
عشق واقعی در فرکانس مشترک اتفاق میافتد. اگر کسی ارزش فداکاری تو را نمیبیند، آن فداکاری تبدیل به اتلاف انرژی میشود. شاید وقتش است ببینی چه کسی بدون اینکه بمیری، حاضر است برایت بمیرد.