دیدی وقتی که آنلاینه می شینی زل میزنی بلکه پیام بده؟ شمس لنگرودی این قسمت رو خیلی قشنگ توصیف میکنه: دلخوش نشسته ام که تو شاید گذر کنی لعنت به شایدی که مهیا نمی شود :)️
-چرا رفتی؟ ما که باهم مشکلی نداشتیم. +من کنارت بودم ولی می دیدم که هر شب حالت خوب نیست، من کنارت بودم و می دیدم که کوچیک ترین حرکت من روی مخت می ره و عصبانی می شی، من کنارت بودم و می دیدم که تکستای استوریت، کپشنات و تکستای اون چنل کوچیکی که داری همشون یه چیز می گن، غم. من برق چشاتو برای بعضیا می دیدم. من کنارت بودم و پژمرده شدن تو و ناکافی بودن خودمو حس می کردم. من رفتم چون تو با من تنهاتر بودی. ️
دل به هرکس میسپاری، پای احساست بمان؛ من که رفتـم، پای قلب قـدر نشنـاست بمـان؛ طاقت این سوءظنها را ندارم بیش از این؛ با همیـن تردیـدها درگیـر وسواست بمـان! من به گلهایی که میخشکند عادت کردهام؛ تو همیشه عاشـق ارکیـده و یاست بمـان! زود دستم را زمین انداختـم در این قمـار! با همان سرباز و شاه و بیبی و آست بمان:) ظاهراً معیار تو چیزی به غیر از عشق بود! تا ابد پابنـد آن معیــار و مقیـاست بمـان!:)️