اندوه که به گلو میرسد ، بغض میشود به سر که میرسد از چشم ها سرازیر میشود و وقتی فراتر از بدن باشد ، مارا از زمان جدا میکند . گویی که وجود نداریم ؛ هستیم اما نیستیم.
[هرکی ندونه خودت که میدونی چه روزایی رو دووم آوردی چه شبایی رو با گریه صبح کردی چقدر صبر کردی که به این ورژن الانت برسی چقدر نا امید شدی از همه آدما ،از همه چیز این زندگی خودت که میدونی چیا بهت گذشت که شدی این آدم قوی و صبور الان قدر خودت رو بدون انقدر خودت رو سرزنش نکن..🌱✨]️