جه زيبا بودى تو! و چه فروتنانه ازمصيبت آرامش نجاتم دادى ! پيش از تو هوا مرا می كشت دعا منطق نداشت روشنایی منطق نداشت و من به اميد ديدن يک خواب شفاف شب ها با عینک مى خوابيدم. دلتنگم! اما نه آن چنان كه بخواهم برگردی و آن قدر به دويدن فكر كرده ام كه روياهايم بوى اسب مى دهند.️