وقتی زخمهای مشترک به خیانت ختم میشوند:
در روانشناسی پدیدهای هست به نام «رقابت تروما» (Trauma Competition): وقتی دو نفر زخمهای مشابه دارند، به جای همدلی، ناخودآگاه شروع میکنند به سبکسنگین کردن رنجها. انگار یکنفر باید «قربانی برتر» باشد. نتیجه این میشود که چاقوی خودش را درمیآورد تا ثابت کند عمیقتر بریده شده، و گاهی آن چاقو را در تن طرف مقابل فرو میکند. این دقیقاً همان لحظهای است که همدردی به خیانت تبدیل میشود. به نظرتان چطور میشود این چرخه را شکست؟
راهکار:
درد مشترک همیشه همدلی نمیسازد؛ گاهی تبدیل به رقابتی ناخودآگاه برای اثبات «زخمخوردگی» بیشتر میشود. این پدیده در روانشناسی «رقابت تروما» (Trauma Competition) نام دارد، جایی که افراد به جای همدردی، زخمهای یکدیگر را دستمایهٔ برتریجویی میکنند. زخم قرار بود پلی باشد، نه سلاحی برای فرو کردن در دیگری.