پشیمانی از دل سپردن به یک عشق بیپاسخ:
از نظر تکاملی، سیستم پاداش مغز ما طوری طراحی شده که حتی در مواجهه با سیگنالهای مبهم عشق، دوپامین ترشح کند—مثل یک قمارباز که با امید به بردفرد بعدی بازی میکند. این مکانیسم توضیح میدهد چرا گاهی علیرغم همه شواهد، همچنان امیدوار میمانیم. آیا این یک خطای زیستی است یا موتور محرک بقا؟
راهکار:
نوروساینس نشان میدهد که پردازش درد عاطفی و فیزیکی در مغز مناطق مشترکی دارد؛ گاهی پذیرش این واقعیت فیزیولوژیک، سنگینی بار «بیهودهبودن» را کم میکند.