از دست دادن خود در پایان علاقه؛ حرف‌های حمید سلیمی:
در روانشناسی، آرتور آرون این پدیده را «خودگسترشی» می‌نامد: وقتی دلبسته می‌شویم، دیگری در هویت ما ادغام می‌شود؛ به همین دلیل پس از جدایی، مغز تنها فقدان عاطفی را تجربه نمی‌کند، بلکه آن را تهدیدی برای انسجام «خود» می‌بیند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند آشفتگی هویتی پس از جدایی با همان مناطقی از مغز درگیر است که مسئول درد فیزیکی‌اند. آیا «خود» بعد از هر دلبستگی، دیگر همان قبلی است؟
راهکار:
این جمله را می‌شود این‌طور بازخوانی کرد: آن «خودِ» ازدست‌رفته، نسخه‌ای از ماست که در آمیختگی با دیگری تعریف شده بود. پایان علاقه در واقع فروپاشی هویت نیست؛ لحظه‌ای است که ذهن نقشه‌ی خود را بدون حضور آن آدم دوباره ترسیم می‌کند.