از روزی که خدا، پدربزرگ ما، حضرت آدم را خلق کرد، در همان اول فرمود: «اسْکنْ أَنتَ وَ زَوْجُک الْجَنَّه» تو و زنت ساکن بهشت باشید. ساکن بهشت! مسکن بهشت! وطن بهشت! 👈🏻و این خود انسان است که، خودش را از بهشت خارج میکند. «اسْکنْ أَنتَ وَ زَوْجُک الْجَنَّه وَ کلاَ مِنْهَا رَغَداً حَیثُ شِئْتُمَا» همه نعمتها هم برای شما هست.
آن گونه دوستم بدار که گرهی از هم بگشاییم تنها دلبستهی من مباش ! چنان دوستم بدار که هر روز شوقمان بیشتر شود مگو! به مرگ تو، برای من نمیر نه، چنان مکن زنده باش و دوستم بدار، فقط همین!