ناپایداری ظلم - صائب تبریزی:
صائب تبریزی با این بیت، به ناپایداری قدرت و ظلم اشاره میکند. این مفهوم، یادآور چرخه طبیعی رویدادهاست؛ همانطور که باد، خانه صیاد را ویران میکند، قدرتهای ظالمانه نیز محکوم به زوال هستند. این بیت، بازتابی از دیدگاه فلسفیِ شرقشناسانهای است که بر گذر زمان و بیثباتی جهان تاکید دارد.
راهکار:
در مواجهه با بیعدالتی، به یاد داشته باشید که حتی قدرتمندترین بنیادها نیز میتوانند فرسوده شوند. تمرکز بر ایجاد تغییرات کوچک و پایدار، میتواند اثرات بزرگی داشته باشد.