راز دلداریدهندگان خوب: گفتوگوی خورشید و ماه:
در روانشناسی به این پدیده «شفای زخمخورده» میگویند: دقیقاً همانهایی که عمیقترین زخمها را دارند، بهترین مرهم برای دیگران میشوند. جالب اینجاست که تحقیقات نشان داده وقتی کسی برای کاهش درد دیگری همدلی میکند، همان مسیرهای عصبی در مغزش فعال میشود که هنگام تجربهٔ درد خودش. پس شاید کسی که شبها گریه میکند، بهترین درک را از اشکهای دیگران دارد. و آن خورشید که طاقت میخواهد، دقیقاً میفهمد چرا بعضیها منتظر تاریکی میمانند.
راهکار:
این دیالوگ به زیبایی نشان میدهد که کسانی که دیگران را دلداری میدهند، اغلب خودشان بار سنگینی از غم دارند. اگر این متن را برای خود نوشتهاید، شاید وقت آن باشد که همان کلمات مهربانانه را برای خودت هم تکرار کنی. گاهی نیاز نیست منتظر کسی بمانی تا به تو دلداری بدهد – خودت میتوانی آفتاب شبهای خودت باشی.