با کدام بال میتوان از زوال روزها و سوزها گریخت؟ با کدام اشک میتوان پرده بر نگه خیرهی زمان کشید؟ با کدام دست میتوان عشق را به بند جاودان کشید؟ با کدام دست؟
نه شوقی برایم مانده و نه ترسی نه پیوندی با زندگی و نه امیدی برای مرگ نه خاطرهای از گذشته و نه تصوری از آینده.من در ایستاترین نقطه هستی به اجبار حیات ایستادهام و کاری جز انتظار کشیدن ندارم.️