شاعر میگه: بی خبر از هم،دگر آسوده خوابیدن چه سود؟ بر مزار مردگان خویش نالیدن چه سود؟ زنده را باید به فریادش رسید ورنه بر سنگ مزارش آب پاشید چه سود؟ گر نپرسی حال من تا زنده ام گریه و زاری و نالیدن پس از مرگم چه سود؟.....️
نمیدانم درد مرا قوی ساخته یا فروپاشیده ام؛ فقط این روزها افکارم کمتر سراغ آرزوهای بی سرانجامم را میگیرد، و اشک ب همان پناهنده بودن پشت پلکهایم اکتفا کرده، مغزم از یادآوری خاطرات درنده دست برداشته و هه چیز آرام گرفته. انگار در مرحله آخر، درد آدم را بی حس میکند. طوری ک ن زجر بکشد و نه لذتی ببرد و من بی حس شده ام و مدتیست حوصله غمگین بودن را هم ندارم..️