پارادوکس صبوری و کوری در عشق:
در روانشناسی، مفهوم 'اجتناب تجربهای' توضیح میدهد که سرکوب درد—مثل انتخاب کوری فرضی—در کوتاهمدت تسکینبخش است، اما در بلندمدت رنج را تشدید میکند. داستان یعقوب نیز نه تایید صبوری منفعل، که نمایش اشتیاقی فعال است که حتی بیناییاش را از دست داد. آیا این شعر تسلیمخواهی است یا اعتراض به درد؟
راهکار:
این شعر از یک پارادوکس قوی استفاده میکند: گاهی 'ندیدن' (کوری) به عنوان راهحلی برای تحمل درد 'نبودن' پیشنهاد میشود. شاید بتوان این ایده را با مفهوم 'حذف آگاهانه محرکهای عاطفی' در روانشناسی امروز مقایسه کرد؛ تکنیکی برای مدیریت درد که ریشه در کهنالگوها دارد.