ترس از خوشحالی

عادت به لنگیدن؛ شعر تأمل‌برانگیز ابتهاج:

جالب است بدانید مغز ما به‌طور طبیعی به تهدیدها حساس‌تر از پاداش‌هاست. در روانشناسی به این «سوگیری منفی‌گرایی» می‌گویند: حتی در اوج آرامش، ناخودآگاه منتظر نشانه‌ی خطریم. این میراث تکاملی نیاکان شکارچی-گردآورنده‌ست که بقا را در گرو تشخیص تهدید می‌دیدند. تا حالا این حس را در شادترین لحظه‌هایتان تجربه کرده‌اید؟

راهکار:

این حس شاید نه بدبینی، که نشانه‌ی هوشیاری تاریخی ماست؛ زخم‌هایی که خاطره‌ی جمعی را ساخته‌اند و ما را به نیم‌جان بودن عادت داده‌اند. درست مثل زندانی‌ای که با میله‌هایش رفیق می‌شود.

چروفوبیا: ترس از خوشحالی و خوشبختی: