تناقض وعدهها و واقعیت در یک جمله کوتاه:
پدیدهای به نام «اثر گفتن به باور» (Saying-is-believing) ثابت میکند انسانها بعد از ابراز یک وعده، ناخودآگاه آن را باور میکنند اما وقتی عمل برخلاف وعده باشد، مغز برای حفظ هماهنگی، حافظه را تحریف میکند. یعنی «گفت میمانم، رفت» شاید از ابتدا هم قصد ماندن نداشته باشد، اما خودش هم فکر میکرد راست میگوید. چرا ذهن ما اینقدر راحت خود را فریب میدهد؟
راهکار:
این بند کوتاه به زیبایی تناقض میان گفتار و رفتار را نشان میدهد. در روانشناسی به این «ناهماهنگی شناختی» میگویند: وقتی فرد کاری خلاف گفتهٔ خود انجام میدهد، ذهن ناخودآگاه برای کاهش استرس، آن را توجیه میکند. دفعهٔ بعد که کسی قولی داد و عمل نکرد، به این فکر کنید که شاید خودش هم باور ندارد دارد چه میگوید.