جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

تغییر دیگران

3 پست
متن های تغییر دیگران / بهترین متن تغییر دیگران [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب
من‌نمیتونم‌کسیو‌تغییر‌بدم
ولی‌تو‌حذف‌کردنشون‌استادم:)
.️
4.7
تیکه دار طنز حذف کردن آدم ها تغییر دیگران قطع رابطه استاد حذف
از نظر عصب‌شناسی، طرد شدن اجتماعی همان بخش‌های مغز...

استاد حذف کردن: اعتراف تلخ و طنزآمیز:

از نظر عصب‌شناسی، طرد شدن اجتماعی همان بخش‌های مغز را فعال می‌کند که درد فیزیکی؛ شاید به همین دلیل حذف یک نفر تسکین فوری می‌دهد. اما پژوهش‌ها نشان می‌دهند افرادی که مدام به این روش متوسل می‌شوند، شبکهٔ اجتماعی ضعیف‌تری دارند و در بلندمدت تنهاترند. در روانشناسی تکاملی پدیده‌ای به نام «هرس اجتماعی» (Social Pruning) می‌گویند که طی آن ناخودآگاه روابط کم‌بازده را حذف می‌کنیم. آیا این حذف‌ها بیشتر از شما محافظت می‌کنند یا از دیگران؟

راهکار:

این توانایی شما در حذف کردن، شاید در باطن مهارت مرزبندی و حفظ سلامت روان باشد، نه صرفاً یک واکنش تند. گاهی حذف فیزیکی، تنها راه پایان دادن به یک چرخهٔ فرسایشی است.

همه کم کم تغییر کرده‌اند. حالا ما هم حق داریم.🎭

️
-
فلسفی روانشناسی تغییر_شخصیت نقاب اجتماعی تغییر دیگران توجیه تغییر
تحقیقات روان‌شناختی نشان می‌دهد مغز ما در ارزیابی ...

تغییر دیگران و حق تغییر خود:

تحقیقات روان‌شناختی نشان می‌دهد مغز ما در ارزیابی تغییرات دچار «سوگیری خودخدمت‌دهی» می‌شود: تغییر خود را به شرایط بیرون نسبت می‌دهیم، اما تغییر دیگران را به شخصیت‌شان. این همان دلیلی است که حس می‌کنیم «حق» تغییر داریم چون دیگران هم تغییر کرده‌اند. اما آیا این فقط یک توجیه ناخودآگاه است؟

راهکار:

این جمله انگار ما را به دام یک تناقض می‌اندازد: اگر همه تغییر کرده‌اند، پس تغییر ما هم طبیعی است. اما چرا احساس می‌کنیم نیاز به توجیه داریم؟ شاید چون تغییر واقعی آگاهانه نیست، بلکه واکنشی به تغییر دیگران است. برای رهایی، سعی کنید تغییر دلخواه خود را پیدا کنید نه واکنشی.

نصب برنامه اندروید تاوبیو
مشکل خیلیا اینه که به جای که خودشون آدم کنن میخوان بقیه رو آدم کنن😅😪 ️
5.0
روانشناسی فلسفی تغییر دیگران خودسازی فرافکنی روانی مشکل خودشناسی
تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد که تمایل به «آدم کرد...

چرا به جای خودسازی، دنبال تغییر دیگرانیم؟:

تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد که تمایل به «آدم کردن» دیگران ریشه در فرافکنی دارد: ما ناخودآگاه رفتارهای ناپسند خود را به دیگران نسبت می‌دهیم. جالب‌تر اینکه در نظریه «اسناد خطای بنیادین»، مغز ما رفتار دیگران را به شخصیتشان ربط می‌دهد اما رفتار خود را به شرایط. پس وقتی می‌خواهیم بقیه را تغییر دهیم، در واقع داریم آینه‌ای به خودمان می‌گیریم. سوال: آیا تا به حال دقت کرده‌اید که بیشتر از همه از کدام رفتار دیگران ناراحت می‌شوید و آیا خودتان هم همان رفتار را دارید؟

راهکار:

این جمله را می‌توان به مفهوم «کنترل بیرونی» در نظریه خودتعیین‌گری ربط داد: وقتی تلاش می‌کنیم دیگران را تغییر دهیم، اغلب از مواجهه با نقص‌های خود فرار می‌کنیم. شاید جالب باشد که به جای آن، لیستی از صفاتی که در دیگران اذیت‌مان می‌کند بنویسیم و بررسی کنیم آیا خودمان هم همان صفات را داریم؟

مشابه ها