چرا به جای خودسازی، دنبال تغییر دیگرانیم؟:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد که تمایل به «آدم کردن» دیگران ریشه در فرافکنی دارد: ما ناخودآگاه رفتارهای ناپسند خود را به دیگران نسبت میدهیم. جالبتر اینکه در نظریه «اسناد خطای بنیادین»، مغز ما رفتار دیگران را به شخصیتشان ربط میدهد اما رفتار خود را به شرایط. پس وقتی میخواهیم بقیه را تغییر دهیم، در واقع داریم آینهای به خودمان میگیریم. سوال: آیا تا به حال دقت کردهاید که بیشتر از همه از کدام رفتار دیگران ناراحت میشوید و آیا خودتان هم همان رفتار را دارید؟
راهکار:
این جمله را میتوان به مفهوم «کنترل بیرونی» در نظریه خودتعیینگری ربط داد: وقتی تلاش میکنیم دیگران را تغییر دهیم، اغلب از مواجهه با نقصهای خود فرار میکنیم. شاید جالب باشد که به جای آن، لیستی از صفاتی که در دیگران اذیتمان میکند بنویسیم و بررسی کنیم آیا خودمان هم همان صفات را داریم؟