متن فلسفی مرگ و ماندن؛ من مینویسم تو بخون:
در نظریه ادبی، «مرگ مؤلف» رولان بارت (۱۹۶۷) میگوید معنای متن با خواننده زاده میشود، نه با نیت نویسنده؛ پس نویسنده میتواند بمیرد و متن بماند. این همان پارادوکس «من میمیرم، تو بمون» است: خواندن، نوعی زندهنگهداشتن نویسنده از راه تفسیر است. آیا هر خواننده، نویسنده را دوباره خلق میکند؟
راهکار:
این متن نوشتن را به وصیت و خواندن را به ماندن تبدیل میکند؛ اگر «تو» را نه یک شخص، بلکه هر خوانندهی آینده ببینی، مرگ نویسنده پایان متن نیست، آغاز هزار تفسیر است. هر بار که کسی میخواند، بخشی از نویسنده در ذهن او بازنویسی میشود.