دلیل اشتباه گرفتن محبت با محتاجی:
پدیدهای به نام «فرافکنی» در روانشناسی دقیقاً همین رو توصیف میکنه: وقتی کسی از درون احساس کمبود داره، انگیزه محبت دیگران رو هم به نیاز شخصی خودش تعبیر میکنه. این مکانیزم دفاعی ناخودآگاه، نشوندهندهٔ ترس از وابستگی یا خودکمبینی عمیقه. براتون پیش اومده با آدمی مواجه بشید که محبت رو اینقدر بدبینانه تفسیر کنه؟
راهکار:
این جمله انگار از تجربهای تلخ میگه. یه دیدگاه جایگزین: گاهی آدمهایی که خودشون همیشه تو ذهنشون نیاز دارن، محبت دیگران رو تهدید میبینن. لازم نیست قطع رابطه کنید؛ فقط شفاف بگید: «محبتم بیچشمداشته، نه از روی نیاز.»