آریانفر: اذیت شدن برای چیزی که تقصیر من نبود:
تحقیقات روان‌شناختی نشان می‌دهد ذهن انسان به‌طور ناخودآگاه تمایل دارد حتی رنج‌های بی‌ربط را به خود نسبت دهد – «خطای اسناد شخصی». این مکانیسم دفاعی از کودکی شکل می‌گیرد تا حس کنترل بر جهان را حفظ کند. اما همین مکانیسم می‌تواند بار گناهی بی‌دلیل روی دوش ما بگذارد. آیا جامعه به ما می‌آموزد که همیشه دنبال مقصر بگردیم؟
راهکار:
این جمله نشان‌دهندهٔ «سندرم تقصیر» است: وقتی فرد برای چیزی که کنترلی نداشته احساس مسئولیت می‌کند. یک راهکار روان‌شناختی این است که بارها از خود بپرسید: «آیا واقعاً من مقصر بودم یا فقط شرایط این‌طور رقم خورد؟» ذهن‌آگاهی و نوشتن احساسات می‌تواند این چرخه را بشکند.