روایت آریانفر از رنجی که تقصیرش نبود:
در روانشناسی، «بی‌عدالتی ادراک‌شده» همان شبکه‌های مغزی درد اجتماعی را فعال می‌کند و نشخوار فکری را بالا می‌برد؛ به همین دلیل رنجی که تقصیر آدم نیست اغلب سنگین‌تر از خطای خود شخص تجربه می‌شود. نام‌گذاری دقیق احساس و بازروایت ماجرا از قدرت آن کم می‌کند. کدام بخش این روایت برای شما آشناتر است؟
راهکار:
این جمله نشان می‌دهد درد وقتی تقصیر تو نیست، سنگین‌تر حس می‌شود چون نه راه جبران روشن داری نه مخاطبی برای پاسخ‌خواهی. می‌توان این تجربه را نه به‌عنوان «مقصر بودن» بلکه به‌عنوان «زخم ناشی از بی‌عدالتی» دید؛ همین تغییر نام، فاصله‌ی سالمی بین احساس و هویت می‌سازد.