ناامیدی از عشق و انسانیت در دنیای امروز:
آیا میدانستید که در نوروساینس، «نورونهای آینهای» باعث میشوند مغز ما با دیدن رنج دیگران همان نواحی درد را فعال کند؟ اما مطالعات نشان میدهد قرارگیری مداوم در معرض اخبار ناگوار، این همحسی را کمرنگ میکند و به «خستگی همدلی» میانجامد. انگار که مغز برای بقا، بیحسی را انتخاب میکند. سؤال اینجاست: آیا عشقورزیدن در چنین فضایی، خود یک عمل شجاعانه و انقلابی نیست؟
راهکار:
این تصویر تلخ از ناامیدی، با اشاره به عدهای که هنوز عاشق میشوند، تضاد جالبی ایجاد کرده. شاید بتوان آن را بازتعریفی از امید دانست: همانهایی که در میان این همه ناباوری، به عشق و رویاهای غیرمالکانه وفادار میمانند، همان نقطهی نوری هستند که ارزش کشف دوباره دارند.