وقتی خوبی را وظیفه و خوبها را خر میدانیم، انسانیت گم میشود:
پژوهشهای روانشناسی اجتماعی از پدیدهای به نام «تحقیر نیکوکار» پرده برمیدارند: انسانها برای کاهش ناراحتی ناشی از مقایسه اجتماعی، فرد بیشازحد اخلاقی را سادهلوح یا ریاکار میپندارند. در آزمایشهای کلاسیک، شرکتکنندگانی که در یک بازی اقتصادی سهم بیشتری میبخشیدند، از سوی دیگران «احمق» خطاب میشدند. این سپر دفاعیِ روانی، ریشه در ترس از قضاوت شدن دارد. آیا واقعاً خوبی گم شده یا فقط تاب دیدنش را نداریم؟
راهکار:
شاید گم شدن انسانیت از آنجا شروع نشد که خوبی را وظیفه دانستیم، بلکه از آنجا شروع شد که خوبی جسورانه را با سادگی اشتباه گرفتیم. هر بار که کسی بیچشمداشت محبت میکند و ما به او برچسب «خر» میزنیم، در واقع از ترس آن است که نکند خودمان به اندازه کافی خوب نباشیم. این جمله را میتوان جور دیگری خواند: ما انسانیت را گم نکردیم، فقط گاهی قهرمانهای اخلاقی را تحقیر میکنیم تا کوتاهی خودمان را توجیه کنیم.