نبود انسانیت بین مردم

زمین زمانی بهشت می‌شود که انسانیت را بپذیریم:

در روان‌شناسی تکاملی، مغز انسان برای همدلی با غریبه‌ها در مقیاس بزرگ طراحی نشده است؛ ما در گروه‌های حدوداً ۱۵۰ نفره تکامل یافتیم و اخلاق ما هنوز با جامعه مدرن هم‌مقیاس نشده. آزمایش میلگرام نشان داد ۶۵٪ افراد تحت فشار موقعیت، به دیگری شوک مرگبار می‌دهند؛ نه از سنگ‌دلی، بلکه از اطاعت و گسست اخلاقی. بهشت زمینی نه با حذف شر، که با مهندسی معکوس «فاصله اجتماعی» ممکن می‌شود.

راهکار:

بهشت یک مکان نیست؛ یک پروتکل رفتاری است. اگر هر تعامل روزمره را مثل آخرین تعامل با یک انسان ببینیم، شاید همان لحظه کوچک، همان بهشت گمشده باشد.