بودن و نبودن در رابطه

خیانت به بودنت، وفاداری به نبودت:

در روان‌شناسی دلبستگی، «فراارزش‌گذاری غایب» یک سوگیری شناختی است: مغز فقدان را مبهم و در نتیجه جذاب‌تر رمزگذاری می‌کند، چون پاداش قطعی ندارد. تاریخ هم نشان می‌دهد آیین‌های عاشقانه گاه غیبت را مقدس کرده‌اند تا حضورِ معمولی بی‌ارزش جلوه کند. پس وفاداری به نبودن، عشق است یا اعتیاد به ابهام؟

راهکار:

گاهی این جمله نه توصیف عشق، که توصیف اقتصادِ توجه است: آن‌که حضورت را دارد به آن عادت می‌کند و آن‌که غیبتت را دارد آن را آرمانی می‌کند. معیار عاشقانه اگر از «بود/نبود» به «کیفیت حضور» منتقل شود، وفاداری و خیانت دیگر در غیاب اندازه‌گیری نمی‌شوند.