چرا به هیچکس وابسته نشویم؟ حتی سایه هم در تاریکی میماند؟:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد وابستگی ناسالم، مدارهای اضطراب را در آمیگدال فعال میکند. همانطور که سایه با تغییر منبع نور ناپدید میشود، ذهن ما هم «ترک شدن» را به نیت دیگران تعبیر میکند در حالی که فقط شرایط تغییر کرده است. به این سوگیریِ اسناد میگویند: ما هدف را میبینیم، نه تغییر زاویه نور را. آیا ممکن است تاریکی، نوری باشد که از جای دیگری میتابد؟
راهکار:
میشه این نگاه تلخ رو بازنویسی کرد: سایه در تاریکی نیست چون نور از جای دیگهای میتابه، نه چون ترکت کرده. پس به جای ترس از وابستگی، دنبال منبع نور خودت باش.